"د کلن مسکو کورونه": وقف کې خوږه antiquity

مارینا Tsvetaeva د خلاقيت ستونزمن دی په یوه ټاکلي چوکاټ ادبي تمايلاتو ته برابر شي. نوموړې تل يوازې و، دا يوازې ده. د ژوند او شتون تر منځ د شاعر د جګړې ډير ځانګړتیا. يو ښه مثال دی د خپلو لومړيو شعر "وغورځول کلن مسکو". هغه خلک چې په هغې کې ژوند کاوه او مينه - نوموړې د یوه نوي ناپېژندل مسکو کې، چې تر ټولو مهمه جاروکړي ټول د خپل تاريخي تیرو، چې ډېر لږ پند لرې، او د راڅرګندېدو وړاندوينه.

د مارینا I. د کار

شاعر نه پورې د خپل وخت نه، حتی په داسې حال کې د ځانګړو او روښانه انځورونه د رامنځته کولو، د حالاتو مشخص. دا د نورو د نړۍ د اوسني وخت کې په چټکۍ سره منحل. تېر ايستلو، انعطاف rhythms feed - دا د شاعر د ايت اصلي نښې دي. عيني انځورونه خپل اصلي قوت نه دي، که څه هم په شعر "د زړو مسکو کورونو،" موږ خورا ډاډ يې وګورئ چې موږ: د لرګيو ستنې، سره رټو ومښئ، سره واغوستل څوکۍ په دننه کې، د يوه کارت جدول، يوه ميز، چې لیکونه پر yellowed کاغذ ساتل شوي دي. او د V. Polenov "Grandma د جنت" د انځور په یاد.

د مارینا Tsvetaeva شعرونه زیږیدلی دي، لکه څنګه چې غيراختياری وو، د بیان د قوانینو اطاعت، پرځای موسيقی، او دا شرط په stanzas يې مئنځ. شاعره ځان په خپل Diaries چې هر څه د هغې د معما، د شيانو ریښتیني د جوهر وليدل ولیکل. ځکه چې هغه د دریښتینو د نړۍ تر ټولو په لوړه harmonies، چې د الهی providence تابع دي او د ايليټ طرحه دي له مخې transfigured. په روسي شعر کې دا سره د حقیقت سره ليوالتيا لري، ډېر ځانګړي درک يو شاعر پیدا ناشونی دی. Tsvetaeva نړۍ کې شاوخوا د موادو يو موټې، د مځکې او معنوي، کامل، اسماني. د هغې د هر په وروسته ژوند ورځ ونوموي، خو د ژوند په خپله په oblivion ولويږي. دونۍ د خپل چال چلند ته په واقعیتونو څوکې ته ورسېده.

د هغې شاعرانه ژبه ابتکاري وه. د مارینا Tsvetaeva الفاظ د هغې نارامه روح، چې د حقیقت، نهايي حقيقت په لټه کې واورېدل. د احساساتو او د مارینا Tsvetaeva، د برخليک جدي سړی، بې ساري استعداد د تشنج په ملي مشاعره خپل برحق ځای وموندل.

elegiac مزاج

په 1911 کال د شعر "د زړو مسکو کورونه" لیکل شوي. د ځواک سره چې د lyrical غمونو هغې د تل لپاره د 1870s د پېر نيولو پورته تشريح د شاعر یوازې د نولس کلن، خو د کره او سمه وه،. د "کور" Elegy متمرکز nostalgia د تل لپاره ووځي، د لا لاسه ورکړي دي. نوموړې د معتهر کلتور بل ځای پاتې رنګونه ستاینه. Tsvetaeva "د کلن مسکو کورونه" د antiquity aestheticization رنګ. په هر قهرمان د د ماښام تريخ مړاوې اورېدلي. نوموړې په هغوی وليدل چې د نا ریښتینو په مخ د د مسکو languid او ارام جادويی بشپړ، په يو شپږ منزله وزن freaks د ښار په فضا کې خپریدل پیل د نوي سخت لړۍ پرمختګ مخالفت کوي. د elegiac شعر "د زړو مسکو کورونه" لوستلو epitaph کې خوږه زړه antiquity ده. "چېرته - هغې پوښتي -؟ رنګ چت، د چت هېندارې". ولې نه موږ د harpsichord د نوټونه اوري، خو په رنګونو نه د درنو تورو پردو وګورئ؟ چيرته وکړل په راگیرپاتې چوکاټونه د بيضوي انځورونه، چې په پوځ د یونیفورم یا سره په یونیفورم کې د ولاړې کالر په wigs او مشهور زړور نارينه په زړه ښاغلو شېبه؟ د اوسپنې په دروازه، هغه اقدام چې د پېړيو، د هغوی د تلپاتې سينګار هلته ولاړ چيرته تراشۍ - زمريان 'سرونه؟ دا د هغه موضوع "ماڼۍ."

منظومی فتنی

د شعر "د زړو مسکو کورونه" د شپږو quatrains لیکل dactyl لري. د epithet "languid" ده دوه ځله تکرار، اړ schemit زړه. نور epithets - "د لرغوني دروازه"، "د لرګيو اغزن"، "رنګ چت" - د مورنۍ لرغوني تېرو عظمت، چې د هغې د ښکلا او زړه نه له لاسه په اړه خبرې اترې. Metaphorically چې د دغو کورونو د تري انتقال. دوی د یخ ماڼۍ په شان له منځه، په فوري توګه، سره د يو انتظار بد يوې څپې. زړه شاعر محبت tenderly کورونو ته دې لږ نړۍ رسم، د کارولو اچوی suffixes په کور کې نه دي، او پرته له خيبانونه او د اړخي کوڅو. Parallelism پيل او د يو شعر پای ته رسیږي.

د پای پر ځای

په لومړيو کلونو کې هڅه وکړه چې د خپل معنوي تجربو د څرګندولو څخه د شاعر. دا له ټولو مخيزه نه و. Tsvetaeva زموږ د شعر په فوق العاده او بې ساری روان چې په د وخت تاريخي پولو نه برابر دي.